محصول مورد نظر با موفقیت به سبد خرید افزوده شد.

پارکت چوبی یا پارکت پلاستیکی؟

  • دوشنبه 24 اردیبهشت 1397
  • اخبار شرکت
پارکت چوبی یا پارکت پلاستیکی؟

با وجود اینکه استفاده از کفپوش PVC (پارکت پلاستیکی) در سالهای اخیر گسترش یافته است اما نگرانی های زیست محیطی بسیاری در خصوص این ماده ارتجاعی وجود دارد. در تمامی مراحل از قبیل تولید تا نصب و استفاده و حتی بعد از اتمام چرخه ی زندگی، PVC پتانسیل  آسیب رساندن به محیط  را به طور وسیعی دارا می باشد. دیوکسین ها (Dioxins) عوامل سرطان زایی می باشند که از پلیمرها یا مواد پلاستیکی آزد می شوند و می توانند در سلولهای زنده تجمع کنند و در شکل زیستی آنها اختلال ایجاد نمایند. دیوکسین ها قابلیت ماندگاری به مدت طولانی در محیط زیست را دارا می باشند. با تولید مواد پلیمری این مواد شیمیایی مضر به وجود می آیند. این نوع مواد هم در پروسه ی تولید و یا پس از دور انداخته شدن در محیط اطراف ،برای سلامتی مضر می باشد. در برخی از موارد، خطرات سمی این مواد به شعاع چند کیلومتری آنها می رسد. این مواد می توانند زنجیره غذایی سطوح پایین تر موجودات را آلوده کنند و در نتیجه منجر به آلوده شدن سطوح بالاتر موجودات شوند زیرا آنها با موجودات کوچکتر تغذیه می کنند. از دیگر توکسین های (مواد سمی) حاصل از تولید PVC شامل اتیلن دیکلرید (ethylene dichloride) و وینیل کلراید (vinyl chloride) می باشد. مواد سمی حاصل از محصولات ساخته شده با PVC برای انسانها و محیط زیست عاملی آلوده کننده و خطرناک می باشد. در کشور آمریکا بیشترین مواد PVC در پست ترین مناطق خلیج می سی سی پی و لوئیزیانا تولید می شود. برخی از کفپوش های PVC یا پارکت پلاستیکی بسیار سخت و محکم هستند، اما بیشتر آنها نسبتا نرم و قابل انعطاف می باشند. این ویژگی از طریق اضافه کردن phthalates به ترکیبات PVC حین تولید حاصل می شود. برای افرادی که برای طولانی مدت در معرض این مواد هستند امکان ایجاد مشکلات تنفسی و ناباروری بسیار افزایش می یابد.

ما را در جوامع مجازی دنبال کنید!